الهی بروزگار آمدم بنده وار،با لب پر توبه و زبان پر استـغفـار،خواهـی

 به کرم عزیز دار،خـواهی خـوار که من خجـلم و شرمـسارو تو خداوندی

 و صاحب اختیار.

  الهی ، تو آنـی کـه از بنده ناسزا بـینی و به عقوبـت نشـتابی،از بـنده کـفر

 می شنوی و نعـمت از او بـاز نـگیری وتوبت و انابـت بر او عرضـه کنی

 و به پیغام و خطاب او را باز خوانی و اگر باز آمد  او را وعده ی مغفرت

 دهی،پس چون با دشمن بدکردار چنینی با دوستان نیکوکار چونی؟

  خداوندا ، من قدر و شأن تو را ندانم و سزای تو را ناتوانم و دربیـچارگی

 خود سرگردانم و روز به روز بر زیانم.

  خداوندا، گناه من زیر حلم تو پنهان است، تو پرده ی عفو بر من بگستران.